Uitslag Balkbrug

Sinds vandaag is het geboortejaar aangepast en sta ik in de juiste lijst: 50+.

Het verjongende effect van hardlopen

En zo ineens ben ik 5 jaar jonger! Geboren in 1966. Het is dus toch waar. Hardlopen zorgt niet alleen dat een persoon zich jong voelt, nee maakt letterlijk weer jonger. Top!

De 18e bouwbedrijf Beverwijkloop, Balkbrug

Vandaag was het weer eens tijd voor een hardloopwedstrijd. De Drentse wandelvierdaagse maakte het meedoen aan de Rietplasloop vorige week onmogelijk. Daarom nu in Balkbrug gelopen. Via de site Dutchrunners gevonden en goedgekeurd.

De loop zou voor tweede derde verhard en een derde onverhard zijn, toch nog iets van een cross. In sporthal 'de Balk' werden de aanmeldingen aangenomen; hier kon men zich ook omkleden en douchen. Deze sporthal lag wel op een kleine kilometer afstand van de Start en Finish. Een mooie gelegenheid om al vast warm te lopen.

Voorafgaande aan de start van de 10 km werden alle andere afstanden geëerd: jeugd en senioren. Dat wachten voorafgaande aan de start duurt altijd lang. Het gaf mij wel de mogelijkheid om allerlei andere deelnemers een beetje te observeren en in te schatten. De echte wedstrijdlopers met hun rituelen, de oudere lopers (m/v) die het allemaal wel weten zo langzamerhand, de plaatselijke sporters, vaak voetballers, die meedoen. En de dappere beginnelingen.

Zoals altijd heb ik ook nu mijn mobiel (HTC) mee voor de meting van Sports-Tracker. Zal het dit keer wel goed gaan? Ik heb er weinig vertrouwen in en prent me zelf in de route goed in mijn geheugen op te slaan. Het is een gemakkelijke route: één klein rondje en drie grotere ronden, waarbij een deel onverhard.

Terwijl ik de App start sluit ik achteraan aan bij de grote groep fanatiekelingen. De laatste runs start ik steeds van achteruit. Het bevalt me goed om op die manier langzaam in mijn ritme te komen. Na een kleine kilometer ben ik dan vaak op het goede tempo. Dat tempo probeer ik dan zo lang mogelijk vast te houden. Onderweg zeg ik wel steeds tegen mij zelf dat ik niet tegen anderen loop, maar alleen vóór mij. Om te verbeteren en gewoon lekker te lopen.

Vandaag lukt dat maar voor een deel. Het is kouder dan verwacht, ik houd lang koude handen. Ik heb spierpijn van de dubbele training van afgelopen donderdag. Daarnaast heb ik wat last van mijn blaas. Niet echt hinderlijk, maar ook niet erg bevorderlijk. Dit zorgt er voor dat ik eigenlijk niet wil drinken bij de verzorgingspost. Drinken doe ik uiteindelijk wel om de vochtvoorraad nog iets op peil te houden.

Na de eerste grote ronde zie ik op de tijdsregistratie mijn tussentijd. Die is met bijna 22 minuten aan de snelle kant. 'Als dat maar goed gaat', denk ik bij mezelf. En ik besluit iets rustiger te lopen. Me niet te storen aan die enkele loper die voorbijkomt en dus sneller is. Opnieuw denk ik: 'loop voor jou zelf, niet tegen die ander!' 

Aan het einde van de derde ronde, tussen 1000 en 500 meter voor de finish, wordt ik ingehaald door de leiders in de wedstrijd. Het lijkt alsof ik stilsta. Wauw! In en zoef zijn die gasten al weer een heel stuk verder. Respect!

De laatste ronde is er een van overleven. Ik ben toch wel te snel gegaan, want ik bespeur een opkomende pijn in mijn rechter lies. Het is niet pijnlijk, niet echt storend, maar kan snel erger worden. Dit is een klein dilemma, aangezien ik toch ook wel binnen de 45 minuten wil finishen nu. Ik merk echter dat het niet meer sneller wil. Kan me nog optrekken aan een andere loper en één seconde achter hem ga ik over de finish. Moe, maar wel weer voldaan.

Tot mijn verrassing, tot mijn grote verrassing zelfs, blijkt de Sports-Tracker de meting geregistreerd te hebben. Later thuis komt dan wel een nieuwe frustratie: het kreng verdomd het om de meting te uploaden. Ik sla steeds harder op het touchscreen wat alleen maar voor meer ergernis zorgt. Coach Ria maant mij tot rust en uiteindelijk leg ik het apparaat maar weg. Wel of niet opgeslagen? Ik zal het later wel zien.

Nu worden alle spieren weer lekker stram. Morgen Spinning?