DW4D 2013

Alle 4 Etappes van 20 km

DW4D 2013

DW4D 2013

Drentse wandel 4daagse: etappe 2.

We zijn iets vroeger bij de start dan gisteren. Niet zo vroeg als we mogen, 9 uur, maar toch. Gevolg is dat we midden tussen de starters van de 10 km staan. Dat zorgt voor veel volk om ons heen als we van start gaan.

Ria en ik komen maar langzaam op gang. Zij heeft toch behoorlijk last van heup en been, maar laat zich niet kennen. Ik merk aan ons tempo dat zij het moeilijk heeft. Maar ik vind het dapper en van heel veel karakter getuigen dat zij door blijft gaan. Met behulp van aspirines wordt de pijn toch iets onderdrukt. Helaas zorgt het er wel voor dat we niet echt uitbundig kunnen genieten. Vooral bij de tussenstops cq. stempelposten is het leuk vertoeven, maar de rust zorgt voor stijfheid. De stijfheid zorgt weer voor pijn. Toch slaat zij zich er dapper doorheen.

De eerste kilometers lopen we in colonne richting theehuis Poolshoogte, de eerste stempelpost. De cameraman van de organisatie is ook vandaag weer druk met het filmen van de passerende wandelaars. We zien jong en oud, dun en stevig, sportief en 'krakkemikkig', maar iedereen toont heel veel inzet. Met vooral heel veel plezier.

Bij het theerestaurant heerst een gezellige drukte. Vanuit de verte hoorden we al muziek. Ik kon het niet plaatsen, maar Ria herkende het als Djembé muziek. 'Musicana Africana?' Vroeg ik nog, want nog hoorde ik de trommels niet. Blijkbaar wordt mijn gehoor toch minder. De stemming is echter heel goed, merken we. 

We drinken een bakkie troost en deinen mee op de drommels. De groep muzikanten heeft er echt zin in. De maken contact met voorbijlopende wandelaars en met standhouders rondom hen. Maken grappen, lachen en stralen dat plezier uit naar hun omgeving.

We willen echter niet te lang blijven hangen. Zoals gezegd zorgt die stilstand voor stijfheid. Na een tijdje krijgt Ria de slag weer redelijk te pakken. En eigenlijk gaan de kilometers behoorlijk snel voorbij. Het duurt voor mijn gevoel maar even en we zijn al bij de tweede stempelpost in Eesergroen. Bij Lucy's Inn is de tweede stempelpost. Er wordt dit keer niet gerust, al lonken de pijpjes Gulpener wel heel duidelijk naar deze wandelaar. (Op de Camino was het al lang terrastijd geweest, hahaha).

Een eindje voor de stempelpost vang ik een geluid op van mijn mobiel. De Nokia klinkt alsof de batterij leeg raakt. Ik heb vandaag als test Endomondo op de Lumia 800 en Sports-Tracker op de HTC. Benieuw welke van de twee het langst volhoud. De Nokia moet blijkbaar te veel stroom leveren aan diverse Appjes. En dus breek ik de Endomondo meting af om in ieder geval nog een mobiele telefoon bij me te hebben. Toch nog altijd de belangrijkste functie van zo'n apparaat. Ik besluit de gok te nemen en de HTC met rust te laten. Hoop eigenlijk dat de meting van Sports-Tracker dit keer wel goed gaat. Later zal blijken dat dit weer niet het geval is. Geen meting, dus moet ik thuis via Afstand Meten opnieuw zelf de route uitzoeken.

Na het stempelen keren we weer in de richting van Odoorn. Poolshoogte moet een tweede keer aangedaan worden als stempelpost. De trommelaars zijn nog even fanatiek als tijdens onze eerste stempelronde. Ze gaan in optocht over het terrein, bespelen de mensen even vakkundig als hun instrumenten. Nog een kop koffie en we gaan weer door. Regen dreigt en het is behoorlijk fris aan het worden. Nog een reden om niet te lang te blijven zitten. Aan de finish willen we ons de tijd gunnen.

De laatste kilometers vallen altijd weer tegen. Of het nu, zoals vandaag bij een georganiseerde wandeling is, of de wandelingen die we zelf regelen. Als de laatste kilometers in zicht komen wil ik niets liever dan dat het voorbij is. Er is geen pijn of iets dergelijks. Het is voor vandaag gewoon genoeg geweest.

Aan de finish blijven we nog een poosje aan een tafel hangen. Onder het genot van pilsje en 'sneeuwitje' en met mooie live accordeonmuziek op de achtergrond zien we nog vele andere deelnemers binnenkomen. De meesten ogen nog behoorlijk monter, maar er zijn erook met pijn vertrokken gezicht. Er gonzen al wat teksten over eerste blaren en dergelijke. Daar hebben wij gelukkig geen last van. Het piept, het kraakt, maar géén blaren.

We zijn op de helft!

Route dag 1

Aangezien Sports-Tracker voor zeer irritante problemen zorgt bij de route-registraties tot nu toe, heb ik vandaag Endomondo uitgeprobeerd op de HTC. Ik heb nu vastgesteld dat het niet alleen de App van Sports-Tracker is die problemen veroorzaakt. Oók in Endomondo laat de meting behoorlijke steken vallen. Bekijk het verschil. De eerste kaart is van Endomondo, de tweede is de aangepaste versie in Afstand Meten.

 

Etappe 1

 Endomondo   Afstand Meten

Het blijft aanmodderen. Helaas!