Op 17 oktober 2012 begonnen Ria en ik vol goede moed en opgewekt aan een nieuw wandelavontuur. Al voor het afronden van het Pieterpad in september hadden we het plan opgevat om een route in de buurt uit te zoeken. Een eerste keuze viel op het Havezathepad en het Drenthepad. Maar welke het eerst? Aangezien het Drentse toch allemaal dichterbij is, besloten we voor onze eigen provincie te gaan.
De start was behoudend. 'Slechts' een kleine 16 kilometer werd er in die eerste etappe afgelegd. En het was een etappe van: lopen, lopen en maar doorgaan. Geen tijd voor koffie, geen gebak. Niets! Gelukkig werden we na verloop van tijd daarin een stuk verstandiger.
We hielden het tot ver in het najaar vol met wandelen. Onze laatste etappe in 2012 was op 21 november. Van Benderse naar Wittelte. Hoewel het niet eens echt koud was in die periode; het was de vroeg intredende duisternis die ons parten ging spelen.
Bij de eerste etappe van 2013 hadden we al meteen geluk. Het was prachtig weer. We konden zelfs een tijdlang in T-shirt wandelen. Daarnaast was het ook nog eens een heel mooie etappe, van Wittelte naar Appelscha. Door de Drents-Friese wouden, heidevelden en zandverstuivingen. Een heel compleet plaatje.
Na Appelscha besloten we in ieder geval een pauzemoment onderweg in te lassen. Vaak wilden we na de wandeling nog wel even wat drinken en eten, maar iedere keer waren we dan ook blij om naar huis te gaan. Onderweg dus. En dit werden steevast de momenten van de koffie met appelgebak. We hebben heel fijne gebak gehad, maar ook koude groothandel taart. Niet alle koffie smaakte even goed. Maar het was steeds een moment van genieten.
In dit voorjaar lukte het niet echt om consequent iedere woensdag te wandelen. Soms moest Ria werken, soms was er wat anders aan de hand. Vooral de verre ritten naar het noorden van de provincie namen nogal tijd in beslag. En aangezien ik iedere woensdag ook Spinningles geef bij Slender Line, sloegen we wel eens een keer over. Een enkele keer besloten we op een ander tijdstip te gaan wandelen. Zoals met Koninginnedag. Een perfecte gelegenheid, met alle ruimte en tijd voor ons zelf. En zoals deze laatste etappe.
We wilden graag afronden en op deze maandag hadden we beiden alle tijd van de wereld. In een eerder stadium hadden we al besloten om na de laatste etappe af te sluiten met een bezoek aan een sauna. Dus viel de woensdag toch al af voor de afronding van het Drenthepad.
Nu was de situatie bijna perfect. Het weer was goed, bijna al te warm. Geen fietsen mee dit keer, maar vanuit Emmen met de bus naar Exloo. En we hadden er beiden al het hele weekend zin in. Er was slechts één klein probleempje. Bij het Sportfeest van onze club had ik mijn linkerschouder en -arm behoorlijk gekwetst. Met als gevolg een onrustige pijnlijke nacht. Maar met het motto van de Strongmanrun in gedachten zijn we toch aan het laatste deel begonnen. En met behulp van een paar roze happymakers was het uiteindelijk goed te doen.
De wandeling zelf verliep voorspoedig. Er waren veel herkenningspunten van de Drentse 4Daagse. Alleen kregen we het toch weer voor elkaar om een vlaggetje te missen. Hierdoor werd de toch al korte etappe nog iets korter. In no time waren we in Emmen. Na nog wat geharrewar door de Emmerdennen ("om kilometers vol te maken", Ria) finishten we uiteindelijk bij het NS-station in het centrum van Emmen.
Het zit er op! Officieel heeft Streekpad 6 (het Drenthepad) een lengte van 324 km. Her en der hebben wij wat bochtjes en stukjes afgesneden, waardoor ons pad 'slechts' 306,39 km lang was. De organisatie stelt voor om het pad in 19 etappes te wandelen, wij deden het in 13 etappes. We hebben genoten van alle bossen, heidevelden, zandverstuivingen, landerijen, dorpen en zelfs de grotere plaatsen waar we doorheen gekomen zijn. De weergoden waren ons over het algemeen heel goed gezind, op die ene dag na: de wandeling van Midlaren naar Gieten.
Epiloog:
Na de finish lopen we nog een paar honderd meter verder. Op het terras van Groothuis willen we genieten van deze laatste Drenthe-wandeling. Koffie cq cappuccino, met appelgebak, met slagroom. Uiteraard! De koffie is lekker sterk en vooral vers; het gebak is heerlijk. Een perfecte afsluiting van de de wandeling.
Als algehele afsluiting staat er nog een fijne sauna op het programma. Daarvoor rijden we in alle rust naar Schoonebeek, naar Thermen en Beautycentrum Anholts. De rust van dit mooie saunacomplex laat ons heerlijk ontspannen. De warmte is goed voor de spieren en daarnaast doet het ook wonderen voor mijn gebutste schouder.
Een heerlijke simpele maaltijd van soep (gegrilde paprika), salade (mediterraan) en een broodje gezond zorgt voor een geweldige finishing touch.
