Drentse wandel 4daagse: etappe 1.

De regenbui aan het begin van de ochtend belooft weinig goeds voor onze eerste wandeldag. Gedurende het ontbijt en zelfs bij het vertrek regent het continue. Ria mompelt en moppert dat Helga van RTL in ieder geval vandaag nog een redelijk zonnige dag had beloofd. Gelukkig stopt het met regenen nog voor wij Odoorn hebben bereikt.

Parkeerwachten geleiden ons naar een parkeerplaats. Het is behoorlijk druk op het vierdaagseterrein. Er staat een grote feesttent, daarnaast een tent voor de jongere kinderen. Natuurlijk is er ook een frietkot voor de nazorg later op de dag. In de tent staat er een heel lange rij voor de inschrijfbalie. Aangezien we geen gebruik hebben gemaakt van de voorinschrijving, sluiten we maar aan. We schrijven in voor de 20 km.

Een half uurtje later kunnen we eindelijk van start. Bij het inschrijven werd ook een mooi informatieboekje uitgedeeld met daarin ook alle routes vermeld. Die routebeschrijving zullen we niet nodig hebben, de route is heel duidelijk aangegeven. In een lang lint lopen de wandelaars over het Drentse platteland. 

De eerste etappe gaat in de richting van Sleen. We hebben vandaag heel veel bossen gezien. In de verte vooral, want we zijn het bos niet in geweest. Een groot deel van de route ging over verharde paden en wegen. Slechts zelden over onverharde paden.

Bij de eerste stempelpost wacht een kleine (niet zo prettige) verrassing. Het blijkt dat we stempelkaarten voor de 10 km mee hebben gekregen. Eerste opmerking van de mevrouw met de stempel is dan ook dat wij ons verlopen hebben. Ik leg uit dat we toch echt de 20 km lopen en zij plaatst de stempels zonder verder te protesteren. Het zorgt toch voor iets van onzekerheid: krijgen we verderop nog meer commentaar? Hoe gaat het bij de finish? Op dit moment kunnen we er niets aan veranderen, het is zoals het is.
Ria en ik nemen de tijd voor een kop koffie. Jammer genoeg heeft Ria last van haar rechterbeen. Heup, knie en onderbeen: irritant. Een kleine pauze doet toch wonderen. Tijdens de pauze kletsen wat met een wandelaar en zijn zoon. Dan vervolgen we onze route.
Via de Kibbekoele lopen we naar Noord-Sleen, daar is de volgende stempelpost al. Ook hier weer een opmerking over de kaarten, maar het lijkt er op dat wij niet de enigen zijn met 'foute' stempelkaarten. Wij zijn benieuwd.
Steeds als wij dicht achter of voor andere wandelaars lopen, worden we meegezogen in hun gesprekken. Dat gebeurt niet met opzet, maar de neiging is nu eenmaal om mee te luisteren. Als Ria en ik dan weer alleen lopen geven we ons commentaar. Met een knipoog, met een grap en een lach.
We komen door het dorpje met de prachtige naam 'Het Haantje". Ria is hier nog nooit geweest. Ik wel: mijn oude werkgever heeft hier in de buurt een locatie liggen die ik veelvuldig heb moeten controleren. Ook hier een stempelpost. Bij camping het Haantje aan het Oranjekanaal is het druk. Velen nemen de tijd voor soep en/of drinken. Wij nemen de tijd voor koffie en de rust.
De laatste 5 km liggen in het verschiet. In een grote optocht van wandelaars gaat het richting finish. We halen wat mensen in; we worden ingehaald door anderen. We hebben de tijd. Ria bedenkt dat we aspirines mee hebben en besluit de pijn te stillen. Tegen de tijd dat we zijn gefinisht, wordt haar pijn onderdrukt. Top dat zij ondanks de irritant zeurende pijn deze afstand heeft volbracht.
Aan de finish leg ik het verhaal van de verkeerde kaarten uit. Geen probleem: we krijgen voor de volgende dagen de goede kleur kaarten. Opgelost, zonder enig commentaar, zonder enig probleem. Goed dat wij ons niet werkelijk zorgen hebben gemaakt.
De tent is gevuld met rustende wandelaars. Er is muziek, live; het is er gezellig. Aangezien de zon nog altijd schijnt, gaan wij lekker genieten van die warmte. Eerst maar eens een ijsje, daarna een welverdiend drankje. Wandelaars blijven binnenstromen. Sommigen 'uitgewoond', sommigen nog opvallend monter. Het zal met de individuele afstand te maken hebben.
Tevreden rijden wij een half uurtje later weer richting Laar.