zaterdag 4 mei 2013

Crossen in Zuidwolde.

Het is zaterdag, rond de middag. Vandaag wordt er in het mooie Drentse Zuidwolde een cross georganiseerd. Deze loop over 10 km staat al vanaf het begin van dit jaar op mijn loopprogramma. Alleen is mijn hele schema in de war geraakt door de irritatie aan mijn rechterknie. Ik heb nog slechts een paar uur om te besluiten om wel of niet te gaan.
Een half uur later ben ik er uit. Ik ga en zie wel. Natuurlijk zou ik de 5 km ook kunnen lopen. Dat zou waarschijnlijk ook veel verstandiger zijn. Aangezien ik sinds een aantal weken al geen fatsoenlijke looptraining heb gedaan. Ik ga er gewoon voor.
Met Ria en Tessa als supporters vertrek ik goedgehumeurd naar Zuidwolde. Ik heb er wel zin in. Maar kom ik nog wel op tijd om mij nog aan te melden? Slechts een twintig minuten voor aanvang van de cross arriveren wij bij camping de Entekoele. Het is er redelijk druk; blijkbaar is er veel interesse voor de cross. Of misschien komt het omdat de cross gecombineerd wordt met een canirun: een wedstrijd van 5 km voor lopers met honden.
Ik schrijf mij snel in, krijg nummer 284 (opgeteld toch weer 14). Daarna drink ik nog een beetje Extran en na het bericht van de omroeper begeef ik mij naar de start. Volgens mij herken ik nog een oud-collega, maar twijfel. Later in de uitslagen lees ik zijn naam en besef dat ik toch gelijk had (sorry Johan). 
Als het startsein wordt gegeven start ik mijn Sports-Trackerapp. Zodat ik naderhand de route en allerlei andere gegevens weer kan verwerken. Hopelijk werkt de HTC dit keer wel mee. Het 'kreng'wil nog wel eens vastlopen.
Het lopen gaat lekker. Onverwacht makkelijk eigenlijk. In het begin loop ik zo goed als achteraan, maar waar mogelijk haal ik steeds meer mensen in. Ik besef me dat ik in een heel ver verleden meeliep voor de prijzen; nu loop ik alleen nog maar om aan de cross te volbrengen. Dat geeft niets, ik geniet van de loop, van de omgeving en de uitdaging. Ik loop ook niet om een hele goede tijd neer te zetten. Ik neem deel.
Wanneer ik zo mijn gedachten laat afdwalen, verlies ik de concentratie en zie een boomwortel over het hoofd. Een wortel die slechts iets uitsteekt zorgt er voor dat ik kom te struikelen. Dan blijkt echter wel dat mijn conditie goed is, want met een prachtige judorol breek ik mijn val en loop gewoon weer verder. Alsof er niets gebeurd is. Een renster vraagt verschrikt of alles okay is, maar ik lach en roep dat ik blij ben dat het midden in het bos gebeurd is en niet bij de finish.
Na 5 km passeer ik de finish voor de eerste keer. Net voor die passage staan Ria en Tessa. Ria maakt een foto en roept dat die dit keer gelukt is. Later blijkt toch dat de batterij van haar prachtige mobiel weer eens te leeg was. Helaas.
De tweede ronde is een stuk rustiger. Veel van de deelnemers lopen blijkbaar de 5 km cross. Ik passer nu wel zo nu en dan een deelnemer (m/v) van de canirun. Sommigen lopen met één hond, maar er zijn er ook met twee. De honden zijn er in alle soorten en maten. Ik heb Jack Russels gezien, maar ook doen er Huskies aan mee. Geweldig!
Na een kleine 7 km begin ik de vermoeidheid goed te voelen. En dan wacht de beklimming van de Falieberg nog. De drievoudige klim wordt in iedere ronde uitgevoerd, dus in totaal is het 6 keer aanzetten voor de beklimming.. Ook in deze tweede ronde gaat me dit nog goed af. In de afdalingen laat ik mij gewoon naar beneden 'vallen'. Niet tegenwerken om beneden te komen. Gewoon snelheid maken. Een andere loper, die een tijdlang moeite doet om voor te blijven, laat ik op deze manier heel snel achter mij.
Tot de laatste meters is het genieten. Na 49 minuten en 17 seconden passer ik dan uiteindelijk de finish. Geen wereldtijd; 15 minuten na de winnaar. Maar ik ben meer dan tevreden. Mijn lichaam heeft zich goed gehouden. Mijn knie protesteerde wel tijdens het lopen, zonder te extreem te irriteren. Helaas is de app wéér gecrasht en heb ik dus geen enkele data opgeslagen. Het zij zo.
Met een mooie medaille als aandenken en na een heerlijk koud biertje keren ik met een tevreden gevoel huiswaarts. De spierpijn is voor morgen.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten